می گذرد این روزهای سخت؛ بار دیگر گل های انارمان میوه می دهد
رصد جنوب-در این روزهایی که جان وطن جریحه دار است؛ بار دیگر شاهد رشادت، سخاوت و ریشه داری ملت غیور ایران در کنار هم یکدل تر و یک صداتر از همیشه هستیم.
گل های انارمان سربرآورده. درست مثل هر سال همین موقع. سرخ، جمع و جور و بسیار معطر و چشم نواز.
مانده تا دو درخت مان انارهایش به ثمر بنشیند، پربار شود و میوه دهد، اما من مثل همیشه کم حوصله و بی طاقت در انتظار فصل پرماجرای باغچه.
پدرم می گوید صبوری کن، و خودش تا می تواند رسیدگی میکند به باغچه ی کوچک دلخوشی مان. پدرم معتقد است هر کار به وقتش و هر میوه به فصلش.
زمان، زمان انتظار است و فصل، فصل صبوری.
حکایت این روزهای پر فراز و نشیب ماست. گویی انارهای باغ بزرگ ایران همیشه زیبا و پهناورمان در حال به ثمر نشستن است. زیبایی و شکوه و عظمت این باغ همیشه پربار، رنگ و رویش با هر رنگ پریدگی ای، گل انداخته و عطر رشادت، ایستادگی، غیرت و مقاومت مردمش از این آب و خاک جای جای مرز و بومش را فرا گرفته است.
مادرم می گوید: این روزها یادآور روزهای جنگ تحمیلی ست. جنگی که نه تنها هشت روز یا هشت ماه، بلکه هشت سال تمام بر کشور ما و هموطنان بی دفاع مان تحمیل شد.
آن روزها هم، چون امروز ملت ایستادند و مقاومت کردند، دست به زانو راه می رفتند اما محکم ماندند تا مبادا دشمن داخلی و خارجی کمر خم شدنشان را ببیند.
در مقابل هرگونه ظلم و جور و تجاوز و ناملایماتی که بر مردم ماگذشت خم به ابرو نیاوردند تا مبادا ایران دشمن شاد شود.
همه ی سختی ها و مشقت ها را به جان و دل خریدند تا بتوانند بار دیگر شاهد شکوفه زدن درختان سرزمین شان، جوانه زدن جوان های رشید و بی بدیلشان، و آینده ی درخشان و متصورتر از سرسبزی، آبادی و آبادانی شان باشند.
روزهای پرنور، روشن و طلایی پس از تاریکی، خاموشی و ظلمت برای فرزندان و خاک آبا و اجدادی شان.
امروز هم بوی دیروز و دیروزها را می دهد، ملتی که همیشه همراه و همدم در همه ی عرصه های اجتماعی و سیاسی کشورشان دوشادوش یکدیگر متحد و هم پیمان، گام های بلند و استواری برداشتند، بار دیگر در حال اثبات حقانیت وجودی شان هستند، این بار هم مصمم تر برای حفظ امنیت میهن، شرف و غیرت ملت، کمر بسته به ساختن آینده ی ای بی ذلت، و کوتاه کردن دست آفت های ریز و درشت از درختان و میوه های رسیده و یا حتی کال و نارس این باغ همیشه و تا به ابد جاویدمان، برای سرزمین مادری مان.
یادداشت از ایمان خبازی
پایان پیام./
بازدیدها: 16
